Op weg gaan naar Taizé betekent dat je een ervaring op doet die uniek te noemen is.
En elk jaar opnieuw zijn de deelnemers zich dit bewust  en weten ze daar een eigen invulling aan te geven.

Je dagritme wordt bepaald door het dagritme van de broeders dus eet je driemaal per dag, waarvan tweemaal warm!, je doet je corvee klus en / of praatgroepje  en je gaat naar de kerk voor de vieringen of voor het mediteren, voor je rust of voor het zingen en bidden of gewoon om te luisteren en met je eigen gedachten bezig te zijn.

Overdag tijdens corvee of de discussies of ’s avonds bij het jongerencafé Oyak ontmoet je vele jongeren uit diverse Europese landen en de Verenigde Staten.  Kortom je verruimt ongemerkt  je blikveld op vele gebieden.

Speciaal dit jaar waren er weer een aantal deelnemers van het St-Gregorius College voor de tweede keer mee. Die hadden vorig jaar een zodanig positieve ervaring opgedaan dat Taizé gewoon weer een keer “moest”!

Onze groep was een prettige mix van kritische, nieuwsgierige en ik-zie-t-wel deelnemers. Er waren o.a. vroege vogels bij en joggers, wandelaars, kletskousen, hulpvaardigen en langslapers om maar wat etiketten op te plakken! 

Allen hebben op hun unieke wijze bijgedragen aan een succesvolle Taizé reis 2011, die ik niet had willen missen. 

Lieve deelnemers, bedankt voor jullie aanwezigheid, jullie open houding en onze gesprekken.
Jullie waren een sympathiek stel !

Wilfried Cobussen                                                                                                     Klik HIER om de foto's te bekijken

Hieronder een verslag van een leerling:

Een weekje Taizé met m'n vriendinnen, daar ging ik voor! Lekker zonnen in zuid Frankrijk, en niet veel doen. Ook het kampeer gedeelte leek me leuk! Ik wist wel dat we moesten bidden en dat het eten niet al te lekker was, maar dit had ik niet verwacht.

In het begin moest ik dat ook heel erg wennen! Zoals bijvoorbeeld aan het naar de kerk gaan. Hier thuis ga ik nooit naar de kerk, dus dit was heel nieuw. Vooral het gedeelte dat je stil moest zijn.. Dat was nogal lastig, haha. Ook in de praatgroepjes was het in het begin nogal apart, want iedereen spreekt natuurlijk een andere taal.

Uiteindelijk werd het een hele leuke week! De kerk viel wel mee, en de lichtjesdienst aan het einde van de week vond ik heel mooi.
Zelfs het eten viel mee, ook al zal ik die linzen niet gauw vergeten.. En, niet te vergeten, met m'n vriendinnen was het ook heel leuk,
en we hebben nog kunnen zonnen ook!

Het allerleukste vond ik de avonden, waarbij iedereen bij elkaar kwam en danste. In het begin was dit nogal raar, want in Nederland word je dan keihard uitgelachen, maar hier niet. Gelukkig, haha.